Παρότι σε γενικές γραμμές οι ρεβάνς του Champions League δεν επιφύλασσαν μεγάλες συγκινήσεις, η γεύση ήταν γλυκιά. Κι αυτό οφείλεται κυρίως στον αγώνα της Μαδρίτης. Η Μπάγερν απέδειξε ότι δεν ήταν χαμένη-και οι μεγάλοι παίκτες της τους λόγους που πρόσφατα θεωρούνταν κορυφαίοι. Αποκλείστηκε διότι ήταν ελαφρώς υποδεέστερη στις λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένων των διαιτητικών λαθών. Και μια που το φερε η κουβέντα, αυτή η πλάκα πρέπει κάποτε να τελειώσει. Τρία ”challenge” χρήσης του βίντεο για κάθε ομάδα στο παιχνίδι χρειάζονται, ώστε να μην κρίνονται οι ικανότεροι από ένα φαλτσοσφύριγμα, παρότι δεν πιστεύω ότι τώρα μεταβλήθηκε η δίκαιη σύνθεση των ημιτελικών.
Στο Μονακό αποτυπώθηκε με τον καλύτερο τρόπο η φανταστική δουλειά του Ζαρντίμ, που ταυτόχρονα έχει την τύχη να χειρίζεται ποδοσφαιριστές με εκπληκτικά φυσικά προσόντα. Ο τρόπος που πετάνε τη μπάλα μπροστά και ξεχύνονται στην αντεπίθεση, θυμίζει Ρεάλ. Η Ντόρτμουντ έπαιζε σε παρόμοιες ταχύτητες, αλλά αυτούς τους παίκτες ήταν αδύνατο να τους σταματήσει. Έμοιαζε σα να έπαιζαν παιδιά με άντρες.
Στο Λέστερ τα πράγματα κύλησαν γενικά ήρεμα και όλοι αποχώρησαν χαρούμενοι με βάση τα δεδομένα που είχαν δημιουργηθεί. Η Ατλέτικο προκρίθηκε και η Λέστερ έδωσε μια τελευταία παράσταση στους οπαδούς της σε αυτό το επίπεδο, όπου είναι αμφίβολο αν πλησιάσει ξανά ποτέ. Οι Ισπανοί θα έχουν άλλη μια ευκαιρία να πάρουν αυτό που έχασαν το 2014 και το 2016, αλλά κανείς δεν εγγυάται τίποτα. Και έχουν και αντιπάλους που δε θα διάλεγαν, αν και σε αυτή τη φάση το να περιμένεις βολικό αντίπαλο είναι μάλλον ουτοπικό. Η Μονακό έγραψα επανειλημμένα ότι είναι ομάδα για τελικό και προσωπικά τη θεωρώ την καλύτερη της διοργάνωσης, η Γιουβέντους κάνει ό,τι και η Ατλέτικο με ακόμα πιο λειτουργικό τρόπο, ενώ η Ρεάλ είναι ο κακός της δαίμονας, αφού της έχει φράξει το δρόμο προς το τρόπαιο τα τρία τελευταία χρόνια, πατώντας στο ότι για τις μεταξύ τους μονομαχίες, το ειδικό βάρος παίζει καθοριστικό ρόλο.
Το Μπαρτσελόνα-Γιουβέντους δικαίωσε όσους προσδοκούσαν σε μια εύκολη πρόκριση των Ιταλών, μετά το πρώτο ματς. Δεν έχει τις δυνάμεις η Μπάρτσα φέτος ν’ ανταποκριθεί στους ρυθμούς που επιβάλλει η διοργάνωση σε αυτές τις φάσεις. Αν εξαιρεθεί η τριάδα των επιθετικών, το τέλος εποχής για πολλούς από τους υπολοίπους είναι κοντά. Η Γιούβε είναι πολύ δεμένη, μεγάλο πλεονέκτημα όταν θέλεις να παίξεις στην αντεπίθεση. Παίζει σε μικρότερη ένταση από τις άλλες 3, αλλά ποντάρει στις προσωπικότητες και στις πολλές λύσεις που διαθέτει σε όλες τις θέσεις. Αν τα ονόματα δεν υπαγόρευαν φαβορί να είναι πάντα η Ρεάλ, θα της έδινα τις περισσότερες πιθανότητες για την πρωτιά.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.